Tot een paar jaar geleden lag er een nogal markante ark aan de Omval, genaamd 'Bagatelle'.

Markant vanwege de vorm, de kleur en het feit dat je je bijboot binnen kon varen. Ons wordt nogal eens gevraagd wat er toch met deze ark is gebeurd.


De 'Bagatelle' bleek 'weggesaneerd' na de herinrichting van de Omval. 
Volgens sommige berichten had de ark wel terug moeten komen, maar dit is om, voor ons onduidelijke redenen, niet gebeurd.

In ieder geval heeft een liefhebber zich over de ark ontfermd en is naar de herkomst gaan zoeken.
Het blijkt een ontwerp van een architect, een van de eerste ontwerpen voor een betonnen ark die in serie gebouwd zou kunnen worden.

En het blijkt een van de eerste woonboten die sinds de twintiger jaren van de vorige eeuw gedurende tientalle jaren een ligplaatsvergunning had. 
Onder de naam 'Alexander' had de ark ligplaatsen aan de Omval, de Weesperzijde en aan de Amsteldijk.

Het Stadsarchief (voorheen Gemeente archief) blijkt nog een aantal foto's te hebben, 
zoals Weesperzijde 179 178 177 enz

Inmiddels heeft de betreffende liefhebber de ark geheel gerestaureerd, nazomer 2007 was het resultaat te zien tijdens de ARCAM tentoonstelling 'Ligplaats Amsterdam' en sindsdien is het zoeken naar en knokken voor een ligplaats.

De gemeente Amsterdam zou het liefst historische schepen op historische plekken zien, maar weigert beleid te maken als het gaat om het behoud van historisch mobiel erfgoed, zoals woonschepen. 
Kortom: prachtig gerestaureerd, bijna iedereen is ervan overtuigd dat dit juweel in de stad moet blijven, maar nog steeds dreigt de 'Alexander' te worden verwijderd als illegale woonboot.

Hopelijk lukt het deze ark voor de stad en ons stadsdeel te redden, er wordt nog aan gewerkt.

uit: Het geheugen van Oost

http://www.geheugenvanoost.nl/

De Groene Staart van Oost Watergraafsmeer

Verteller: Piet Broekhuizen woont sinds 1990 op zijn schip aan de Jan Vroegopsingel en is medeoprichter van de buurtbeheergroep Groene Staart.



1990 - 2005 / Omval & Groene Staart
Moet dit straks allemaal wijken voor zichtlijnen en groenboulevards langs dure torenflats?

Vandaag 11 april 2005 vergaderen de leden van woonbootvereniging Groene Staart Oost Watergraafsmeer en buurtbeheergroep Groene staart samen in het clubhuis van roeivereniging Poseidon. Het is druk vanavond. Er zullen belangrijke punten aan de orde komen, zoals de ontwikkelingsplannen van het project Zuidoostlob die een hele nieuwe wijk wil gaan bouwen. De vraag is wat dat voor de woonbootbewoners zal gaan betekenen en vooral voor het groen in onze buurt. We wonen in een ecologische groene strook (zie foto's) het oeverbos genaamd, waar je langs lommerrijke wandelpaden een picknickweiland en een geiten- en kippenveldje kan vinden. Het is een broedplaats voor vele vogels en er is zelfs een speciaal vogeleilandje. Er komen natuurliefhebbers hiernaartoe, onder andere naar hun tuinen in Amstelglorie het volkstuinencomplex, en ook veel wandelaars, joggers en fietsers. Er heerst rust in deze buurt en de recreatieplekken voor fietsers en wandelaars zijn allemaal ontstaan door zorgzaam beheer van de bewoners in samenwerking met de dienst Groenvoorzieningen. Moet dit straks allemaal wijken voor zichtlijnen en groenboulevards langs dure torenflats?

"Formeel (politiek) gezien is er genoeg aandacht voor Groen, maar als dat conflicteert met economisch belang wordt Groen snel opgeofferd. Een van onze prioriteiten is daadwerkelijk een ECO-lint te realiseren op basis van het ‘HoofdGroenStruktuur’." Aan het woord is Piet Broekhuizen, voorzitter en medeoprichter van de woonbootvereniging. “Dit alles is ontstaan uit een werkgroep gestart door Gerard Cranenburgh, Dick Zijlstra en DonYpma. Sinds 1990 woon ik hier en heb ik het houtje AHW van hen overgenomen. Op 13 juli 2001 was de vereniging voor woonbootbewoners een feit. Daaruit is de buurtbeheergroep in januari 2004 opgestart. Die bestaat uit bewoners, vertegenwoordigers van volkstuinencomplex Amstelglorie en roeiverenigingen Skoll, Willem III en Poseidon. Actieve leden zijn hard nodig. Er speelt heel veel juist in deze beginfase! Het is een spannende periode.

Wordt vervolgd...

 

Eén van de leden van de Groene Staart heeft het idee opgevat om een of meerdere Turkse Terras Vlotten te laten bouwen, geïnspireerd na een vakantie in Turkije. Maar uiteraard zijn meerdere varianten op de Vlotten mogelijk: Amsterdams Terras Vlot, Surinaams Terras Vlot.

Dit is de vakantie foto waar het idee uit voortkwam.

 

schematische bouwtekening van een Turks Terras Vlot

 

Meer informatie over de Turkse Terras Vlotten bij Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

uit: Het geheugen van Oost
http://www.geheugenvanoost.nl/

Marian aan de Amstel

Verteller: Marian (1955) woont sinds 1987 op haar plekje in de Amstel. Ze is ambtenaar en is dol op het uitzicht van haar stekkie.


1987 - 2005 / Omval & Groene Staart
Met tranen in de ogen zwaaide zij haar Zephyr uit

Marian woont al sinds 1987 hier op deze plek aan de Amstel. Hoe is ze hier terechtgekomen? "Ik zocht een rustig plekje om te wonen na burenoverlast?", vertelt Marian. "In een Bagwankrantje zag ik toen een advertentie staan: te koop een Belgische scherpsteven uit 1910, te Moerbeek Belgie gebouwd. Ik ben gaan kijken en toen ik haar zag liggen naast dat ophaalbruggetje dacht ik meteen: Dit is het helemaal! Haar naam was ‘Zephyr’, godin van de westenwind en de eigenaar Warner die er sinds 1974 woonde was ook heel erg leuk. Hij vertelde mij dat de Zephyr was als een warme vrouw, een lieve boot om te wonen. Hij was bijna zelf ook gebleven, maar trok toch de wijde wereld in met alleen wat persoonlijke bezittingen in zijn knapzak. En zo gebeurde het dat ik mijn Zephyr volledig ingericht aantrof. Ik kon zo in bed stappen. Ik voelde me hier dan ook meteen thuis. Speciaal was ook het houten roefje, net een klein huisje. Er heeft ook nog een tijdje een zeilboot langszij gelegen, van vrienden. Heel gezellig was dat."

Toch is het onderhoud Marian te zwaar geworden en heeft zij besloten het schip te verkopen en een nieuwe ark te laten bouwen. Met tranen in haar ogen heeft ze de Zephyr uitgezwaaid die met nieuwe eigenaars naar Frankrijk is vertrokken. Sinds 2002 woont ze op haar nieuwe boot. Ze heeft twee jaar op haar omruilvergunning moeten wachten voor haar zelfontworpen nieuwe ark op deze mooie plek kon komen te liggen. Volgende maand wordt ze 50 jaar, ze is gelukkig hier en wil nooit meer weg van haar stekkie.

Schrijver: Alice Schreij

 

meer...

Lekke nagel? Visbout!

Voor de bewoners van geklonken vaartuigen onder ons, het blijkt niet algemeen bekend dat je met een lekke nagel niet onmiddelijk naar de werf hoeft.
Wat je nodig hebt is een visbout. En wat gereedschap.

Visbouten worden niet meer gemaakt, dat zal je zelf moeten doen.

 

Collectie Fries Scheepvaartmuseum

 

Deze bijzonder fraaie exemplaren laten zien hoe visbouten er begin vorige eeuw uit zagen.

 

 

Met dank aan het 

Fries Scheepvaartmuseum 

voor het gebruik van de afbeelding.

 

Simpel gesteld gaat het om het vervangen van een nagel door een bout zonder dat je boot het water uit hoeft.

In het kort:

Je slijpt de kop van de nagel er af, slaat de nagel door de bodem en haalt met een touwtje een visbout van onder naar boven door het gat. Moer erop, aandraaien, pompen, klaar.
Was de eerste keer ook in paniek, maar als je het een keer gezien en/of gedaan hebt zie je er in het vervolg ook niet meer tegenop.

Wat heb je nodig:

  • je moet de dikte van de nagel schatten. De meeste nagels zijn 14-15 mm dik.
  • originele visbouten zijn niet meer te koop, die moet je zelf maken van een bout met doorlopend draad, minimaal 12 mm dik (dikker is moeilijk te krijgen), minimaal 40 mm lang, afhankelijk van de dikte van bodem en spant
  • dikke rubber of kunststof afsluitring
  • dun (vlieger)touw, bij voorkeur touw dat niet blijft drijven
  • een houten prop, een konisch stokje het eind dunner dan de doorsnede van het gat
  • een haakje van ijzerdraad
  • een haakse slijper, hamer, drevel, steek- of ringsleutel, eventueel extra (grip)tang, klokpomp en/of waterzuiger

 

 

 

 

 

Een deel van de inhoud van mijn eigen EHBL 

(Eerste Hulp Bij Lekke nagels)-doos.

 

Ik slijp zelf een deel van het uiteinde van de visbout vlak, zodat je er eventueel een griptang op kan zetten als de bout meedraait bij het aandraaien van de moer.

 

 

 

Het eigenlijke werk:

  • slijp de kop van de nagel af. Waarschijnlijk zal je iets dieper in de spant uit moeten slijpen om de nagel er uit te kunnen slaan.
  • sla de nagel met hamer en drevel door de bodem
  • dan krijg je een fonteintje, sla eventueel een houten prop in het gat, dan loopt het water minder snel binnen.
    Dit fonteintje ziet er spectaculair uit, maar je zal zien dat de uiteindelijke hoeveelheid water dat binnenkomt reuze meevalt.

Dan zijn er 4 methodes mogelijk om die bout er in te krijgen:

Eerst de rubber ring om de bout!

  1. bind een spijker aan een lang stuk vliegertouw, laat dat door het gat zakken en haal buiten met een pikhaak de spijker naar je toe. Touwtje door het gat aan het eind van de bout, vastbinden, binnen de visbout aan touwtje door het gat trekken.
    Dit lukt niet altijd. Bij mijn schip is de druk van het 'fonteintje' zo groot dat ik iets veel zwaarders nodig zou hebben dan een spijker, want die stroomt direct weer naar binnen.

  2. bind een kurk aan een lang stuk vliegertouw, duw het met een stokje door het gat zo ver mogelijk naar buiten. Het idee is dat de kurk komt opdrijven, zodat je 'm uit het water kan vissen. Touwtje enz. zie hierboven.
    Niet geprobeerd. Dit zou goed kunnen werken als je onder het varen een nagel wil vervangen.

  3. steek van buitenaf een stok met het einde van een lang stuk vliegertouw onder de bodem door tot ongeveer bij het gat. Door de druk van het water 'stroomt' het eind van het touwtje door het gat naar binnen. Visbout aan het andere eind, enz
    Heb dit niet geprobeerd, de laatste keren heb ik het in m'n eentje gedaan en buiten kan ik niet zien of het touwtje binnenstroomt...

  4. Steek een haakje van ijzerdraad van binnen naar buiten door het gat, met de opening van het haakje in de richting van de kop van het schip; sla vervolgens een houten prop in het gat om te voorkomen dat het haakje naar binnen 'stroomt'.
    Trek dan buiten van voor naar achter een lang vliegertouw onder het schip door tot het in het haakje blijft hangen.
    Bind één eind van het touwtje aan de boot vast, haal het andere eind (helemaal) binnen door het haakje naar binnen te trekken. Bind buiten de visbout aan het andere eind van het touwtje.

Trek de visbout naar binnen, (eventueel ring) moer erop, flink aandraaien. Pompen, eventueel dweilen, klaar.

bdew